Góðan og blessaðan daginn dyggir og metnaðarfullu lesendur..!
Eins og þið kannski hafið tekið eftir er þessi síða búin að vera
svo virk uppá síðkastið að það er stórundarlegt..okkur Antoni þótti
nóg til komið og ætlum við að setja eitt metnaðarfullt blogg hérna
á vefslóðina.
Þetta byrjaði alltsaman á því að klukkan hálf 2 á
föstudagsmorguninn 5. desember að 3 og 4 flokkur
handknattleiksdeildar hattar átti að hittast fyrir utan
íþróttahúsið, Stefán Fannar sem nýlega hefur fengið viðurnefnið
Stóní kom og renndi í hlað hjá mér því allir vita að ég á heima svo
langt frá íþróttahúsinu, í bílnum voru nú þegar komnir förunautar
mínir, þeir Stóní, Toni og Böllurinn (sennilega betur þekktur sem
Sölvi) og var haldið alla leið niður í íþróttahús og þar voru
komnir þónokkrir af hómóunum sem ætluðu með í ferðina, en okkur var
nokkuð sama um þá plebba, svo við hringdum í búllúsímann og létum
steikja handa okkur 4 hamborgara og við fórum þangað niðureftir og
borðuðum að við héldum seinustu kvöldmáltíð okkar. Þar á búllunni
var svo yndismærin hún Heiðrún að steikja okkur þessa líka
yndislegu hamborgara sem við átum svo með bestu list. Þá var komið
að því að keyra til Húsavíkur. Ekki var góð færð á okkur félögum,
svellað alla leið, en voru þó allir 70 sleipnarnir notaðir þegar
færi gafst og varð að lokum að við komum til Húsavíkur næst
síðastir eftir mikla keppni við Lalla og Kristó sem að hittu ekki á
rétta beygju þarna á Húsavík. Þar gengum við galvaskir inn og sáum
við okkur ekki til mikils ama að mikið var um kvenfljóð mætt til að
horfa á okkur Egilsstaðinga spila handbolta. Við stilltum þessu
þannig upp að 4. flokks strákarnir tóku fyrri leikinn. Þeir máttu
sín lítils gegn feiki sterkri stigatöflunni sem var ekkert að gefa
þeim mark að óþörfu og vildi svo til að þeir fengu ekki nógu og
mörg stig til að fá fleiri stig en hitt liðið. Eftir þann leik
kíktu stórlaxarnir inná völlinn við mikil fagnaðarlæti úr stúkunni
þar sem að hver annar myndarstrákurinn spilaði, þó að Anton nokkur
og Hálfdán hafi átt athyglina að mestu leiti. Leikurinn byrjaði nú
ekki vel fyrir okkur, enda fyrsti leikur okkar í langann tíma, þeir
komust fljótlega nokkrum mörkum yfir, en við vorum ekki að væla
yfir því heldur tókum okkur á og náðum þeim og komumst yfir,
misstum það reyndar aftur..með mikilli hjálp frá stigatöflunni, sem
að var ekki einusinni að láta okkur fá áunnin mörk, heldur fékk
hitt liðið þau stundum fyrir okkur. En við vorum alveg sáttir við
það svosum, vorum á þvílíkri siglingu þegar alltí einu dómarinn
flautar leikinn bara af þegar við nokkrar mínútur voru eftir og við
höfðum öll völd á vellinum. Ekki fannst okkur það réttlátt en létum
við það standa og fórum inn í klefann og fórum í gott steipibað
saman. Ekki man ég markatölur en við deildum mörkunum alveg
drengilega á milli okkar og verður þar við að sitja.
Eftir það var haldið áleiðis til Akureyrar eða eitthvað í þá
áttina og fengum við okkur einn subbara þar og þar sem við komumst
fyristir í röðina við státar á maximu þá urðum við langt á undan
hinum og brenndum úr bæ þar sem að við ætluðumst að komast sem
fyrst í borg óttans. Þegar við komum á Öxnardalsheiði þá tók nú við
pissupása, og í þessari pissupásu fengum við stautar að finna fyrir
svellinu á veginum. Datt þá Antoni litla snjallræði í hug, en það
var að láta draga sig á bílnum á svellinu. Þótti Antoni það mikið
stuð og vildi Hálfdán þá ekki vera minni maður svo að hann skellti
sér líka út og lét draga sig með Antoni þarna. Þótti þeim stautum
það alveg skelfilega gaman og gott nudd og var það lengi vel planið
að gera það aftur þó svo að það hafi ekki orðið. Eftir það keyrðum
við dágóða leið og á Blönduósi datt okkur nú í hug að tékka á
púlsinum á þeim félögum sem með okkur í þessari ferð voru hringdum
við þá í þá og kom í ljós að á Akureyri hefði orðið heldur skondið
atvik, en aðal söguhetjan í því var hinn djarflyndi, hugdjarfi,
ljóshærði örfhenti riddari Lalla, Kristófer en þessu atviki verður
lýst hér með stuttri frásögn í boði Antons:
Á Akureyri ákveða pétur, gummi, kristó og einhverjir að fara
á greifann að fá sér að borða og pantar pétur borð fyrir þá og sest
svo bara niður og ákveður nú að bíða eftir Kristó og þeim sem voru
með honum, bara svona uppá kurteisis sakir og hann bíður og hann
bíður og bíður aðeins meira en þegar það er liðinn alveg rúmar 30
mín þá hringir hann nú í kristó og spyr hann hvar hann sé...þá
segist hann vera að tjékka á smurolíunni á lalla og segist vera
rétt ókominn...bíður pétur þá bara eftir honum en kristó kemur ekki
fyrr en eftir slatta af tíma...þá hafði hann verið að reyna að
setja smurolíuna þar sem maður tékkar á þvi hvað það sé mikið af
henni.
Endalaust koma nú fram skondin atvik sem sanna afhverju
örfhentir eru ekki taldir til venjulegs fólks. En áfrám með
sögusmjörið, Ekkert áhugavert skeði fyrr en við komum við í
staðarskála, sem var nú reyndar lokaður, svo ekkert skeði sem er
annað mál. En hinsvegar dregur til tíðinda í þessari ferð þegar
komið er á stað á landakorti íslands sem kallast bifröst, þar ákvað
stebbi sko að vera kúl og reif í hammarann og tekur einn nettan
hring á þjóðvegi 1 takk fyrir, eru nokkrir áhorfendur á þessum stað
og virðast allir dolfallnir yfir þeim miklu listum sem Stóní sýndi
þeim náungum. Þegar restin af föruneyti okkar kemur svo á Bifröst
ákveður peed að nú sé nóg komið og hann vilji fara að leika sér í
snjónum og leggur þá bílnum og fer í snjókast við ungu drengina,
þegar því er lokið ákvað peed að skilja tvo varnarlausa unga pilta
eftir þar, pési prakkari eins og hann gengur undir þennan part af
sögunni ætlar nú að hringja í Gumma á L-300 sem á nú að vera fyrir
aftan hann, en tekur þá eftir að hann er ekki með símann sinn,
hafði hann þá misst símann sinn í þeim miklu snjóáflogum sem áttu
sér stað fyrr um kvöldið. Og snýr þá við í leit að síma sínum og
var prakkarastrik Pésa prakkara þá heldur lélegt. Næstu tíðindi
munu þá sennilega vera þegar við vorum að nálgast bæinn Borgarnes,
þá erum við ekki vissir um hvort að við höfum nægilega mikið
eldsneytismagn til að komast að næstu bensínstöð, en við keyrum á
það og þegar við komumst í sjónmál við Borgarnes segir Stóní okkur
að sá sem verði í flestum fötum þegar við komum á Borgarnes þurfi
sko að dæla á bílinn, við það náttúrulega bregðumst við allir
skjótt við og afklæðum okkur fljótt og örugglega. Hálfdán og Sölvi
sem vorum að horfa á óskup venjulega ævintýramynd sem gengur undir
nafninu pirates aftur í bíl þessum drífa sig líka úr fötunum og eru
því 3 naktir karlmenn í bílnum alltíeinu, ekki klæddi stefán sig úr
fötunum því það myndi trufla hann við aksturinn, en þegar við komum
innfyrir bæjarmörk borgarness er tekið helvíti höfðinglega á móti
okkur, sjáum við að lögreglan tekur á móti okkur með blá ljós og
fínerí heit. Hófst þá eitthvað sem gæti skráðst sem fljótasta
ífötun sem um getur, komumst Hálfdán og Anton í buxur með miklum
hraða áður en lögregluþjónninn kemur að bílnum, heldur var nú sölvi
óheppnari sem náði aðeins að hylja það heilagasta með kodda áður en
lögreglan kemur að bílnum. Hún tók strax eftir því hvað við vorum
fáklæddir í bílnum og spyr Stóní útí það og tekur hann svo útúr
bílnum og ræðir einslega við hann í lögreglubílnum um stund. Getum
við þá ekki hamið okkur og springum úr hlátri yfir því hversu góð
tímasetning þetta var. Síðan dælum við á bílinn á borgarnesi og
höldum til Reykjavíkur.
Byrjum við á því auðvitað að kíkja og kaupa okkur pizzu á
Dominos vegna þess að allar sjoppur voru lokaðar á leiðinni og við
banhungraðir. Liggur svo leiðin heim til stefáns þar sem að árni
þór tekur á móti okkur og einn sofandi feitur maður í sófanum sem á
sér nú reyndar nafn og ber viðurnefnið nökkvi. Þar snæðum við
máltíð okkar þar til síðan pétur hringir í okkur ég segir okkur að
sverrir ætli að gista hjá okkur líka, gekk eitthvað erfiðlega fyrir
þá gumma og sverri að finna staðinn, en það var bara fyndið. Við
sitjum aðeins og spjöllum þarna og ákveðum síðan að kíkja í bólið,
ætluðum við að sofa 3 í hjónarúminu, en ráku Anton og Hálfdán
Stebba í burtu vegna mjög óvissrar kynhneigðar hans þarna um
kvöldið. Sölvi lúrði síðan í barnarúmi hjá þeim Antoni og Hálfdáni.
Við reyndar gleymdum að vara sverri við stebba, og ekkert er vitað
um hvort rassinn hafi verið eitthvað víðari við vakningu hjá
honum.
Laugardagurinn rann upp, frekar seint hjá okkur stautum, eða um
2 leytið sennilega, þá fórum við og keyptum okkur í morgungogginn
og héldum síðan á leik. Þessi leikur var á móti fjölni, sem seint á
eftir að teljast slakasta handboltalið íslands *hóst*. Þó að
fjölnir væri klárlega með eitthvað frambærilegasta og liprasta lið
á íslandi þá tókst þeim ekki að vinna á nautsterkum austmönnunum og
fór svo að höttur sigraði þennan leik líka með miklum látum. Ljót
orð fuku þó til kristófers og er kristó nú í endurhæfingu þar sem
hann bara hreynlega höndlaði ekki að heyra þessi ljótu orð sem voru
eitthvað á þann veð “******* *** Kristófer” ég held að aganefnd
ætti að líta á þetta andlega brot vegna þess að kristófer verður
aldrei heill andlega eftir þessu ummæli. En annars ætla ég ekki að
tala meira um þetta, en þarna eftir leik fórum við í sund, og síðan
út að borða á american style þar sem að nýliðar okkar tveir sem enn
eru ekki orðnir þess virði að nefna á nafn voru látnir fylla glösin
okkar alveg óspart. Síðan var haldið í bíó, sem endaði ekki í bíói
heldur í keilu, þar sem peed sýndi sínar bestu hliðar og hafði
sigur á okkur “óæðri” keilurum. Síðan var haldið í bíó, fengum við
þann heiður að fara á L-300 en við skelltum okkur auðvitað á
myndina Tenicious D ; The Pick of Destiny og skemmtum okkur alveg
ágætlega.
Eftir það var haldið í grófum dráttum heim til stebba og tók þar
við mikil risk keppni. Sem að endaði með annari stærri risk keppni
sem endaði með annari minni risk keppni og svo framvegis, en voru
teknar nokkrar soleiðis keppnir. Síðan var haldið í bólið,
Sunnudagurinn kom svo hress og kátur, við lúlluðum okkur í íbúðinni
talsvert og kíktum síðan í smáralindina, þar sem var alveg fínasta
fín skemmtun og eftir það var haldið heim á leið, fyrsta stopp
okkar á þeirri heimleið var á Selfossi þar sem við horfðum á
fyrrverandi meðspilara okkar sem er ekki lengur þess virði að nefna
á nafn, en gengur dagsdaglega undir viðurnefninu “bjúgi” hann
höndlaði alls ekki pressuna og var ekki að sýna sínar bestu hliðar
meðan við horfðum svo við ákváðum að fara í hálfleik. Áfram var
haldið, og brátt skildust lalli og peed frá bílalestinni og skilu
okkur maximumenn og gumma á L-300 eftir, þess má geta að á
bakaleiðinni gekk nýr maður í lið okkar maximumanna hann sverrir og
sölvi sagði skilið við okkur síðan var keyrt og keyrt og
keyrt...þar til peed hringir í anton og segir honum sögu sem við
hlógum alveg óspart að aftur. Og er nú er komið aftur að antoni
sagnaþul:
Pétur og kristó voru búnir að vera samferða alla leiðina frá
selfossi en svo á skeiðarársandi þá stingur pétur hann allt í einu
fram úr og lalli litli á bara ekki séns í hann...svo stoppar pétur
útí kanti og drepur á bílnum og slekkur öll ljós á honum segir
strákunum að flippa eitthvað í kristó þegar hann keyri fram
hjá....þeir sjá leik á borði fara útúr bílnum klæða sig úr öllum
spjörunum og standa svo naktir á veginum fyrir kristó svo kemur
kristó og þá blasa við honum sjö naktir strákar
Lítur út eins og vægt hjartaáfall kannski ? en eftir þetta mætti
halda að allir myndu haga sér sómasamlega, en nei, núna var komið
af okkur maximugaurum að mála bæinn rauðann. Við tókum fram úr
Gumma á L-300 á vík og byggðum okkur jafnt og þétt forskot á hann
og þegar komið var á Freysnes þá hoppuðum við út og byrjuðum
reyndar á að taka smá rokkarapiss en síðan hlupum við berir að ofan
uppá veg, girtum alveg niður um okkur og stóðum þar og biðum eftir
gumma og heyrum við L-300 alltaf nálgast og nálgast þegar hann er
kominn nokkuð nálægt okkur finnst okkur guðmundur þorsteinn vera
farinn að þenja vélina heldur mikið og verður soltið smeykir,
stöndum við ennþá þarna og keyrir gummi uppá okkur þarna heldur
óklædda en lætur sér nú ekki bregða og keyrir geist í burtu. Hoppum
við þá uppí maximu og héldum ferð okkar áfram komumst við framúr
gumma þegar hann tekur eldsneyti fyrir utan höfn og nær hann okkur
aldrei eftir það. Fer þá þreyta að sækja óskemmtilega mikið á okkur
og verður ferðin frekar tilferðalítil þangað til við komum í
Þvottárskriðurnar minnir mig létum við flippið fara með okkur og
ákvað stebbi að fara að jeppast á bílnum sínum og síðan tökum við
okkur til og pissum niður skirðurnar, enginn okkar dreif þó niður í
sjó, en það er annað mál, síðan var stoppað aftur í
þvottárskriðunum og það var annars háttar stopp...þá tóku 3 okkar
sig til með að að dýfa rassinum á sér niður í snó, verður beilerinn
ekki nefndur á nafn vegna friðhelgis einkalífs. En eftir þetta var
ferðin heldur tilefnislaus og komum við í Egilsstaði þarna
einhvertíman þegar eitthvað var liðið á fyrsta skóladag..!
Þá er sagan búin og var þetta heldur nett ferð, rosalega gaman
að henni allavega, og þess má bæta við að talið er að tveir menn
hafa komið útúr skápnum í ferðinni...hugsanlega 3 en þeir verða
ekki nefndir á nafn hér, kúrubangsarnir 2 vita samt sem áður um
hverja er verið að tala 
Lög bloggsins sem að veittu mikinn innblástur voru: Cranking the
Sirens – Soilwork
It’s All So Real – 8 Foot Sativa
Butterflies and Hurricanes – Muse
Gather Me Up Forever – My Dying Bride
Not Alone – All That Remains
Enter Sandman – Metallica
With Arms Wide Open – Creed
Primal Breath – At The Gates
Crashing Around You – Machine Head
Recaptured Sanity – Changer
The Mindmaker – Soilwork
Slaves Of Yesterday – Arch Enemy
The Promise – Within Temtation
Chancre Sore - Mushroomhead
Symptom Of The Universe (Black Sabbath cover) – Sepultura
1200 – Mushroomhead
Afgan – Bubbi
Feed The World (Do They Know It's Christmas) - Far (featuring
Chino Moreno)
Stripped - Depeche Mode
Holding Out For A Hero – Bonnie Tyler
Zombie - The Cranberries
The Dolphin’s Cry – Live
Já þetta tók helvítis tíma..! Hálfdán og Anton